Στο παιχνίδι της χρονιάς, η Ένωση πραγματοποίησε ίσως την χειρότερη φετινή της εμφάνιση και ηττήθηκε με… κάτω τα χέρια, με σκορ 4-1 από την Ομόνοια μέσα στο «Τάσος Μάρκου». Άχρωμη και άοσμη η ΕΝΠ, δεν κατάφεραν σε κανένα σημείο του αγώνα οι παίκτες της να επιβληθούν και να δείξουν ότι αντιλήφθηκαν την κρισιμότητα του αγώνα.
Οι επιλογές του Ρόνι
Κάτω απ’ τα γκολπόστ ήταν ο Σαντίνι, δεξί μπακ ο Πάρπας, αριστερό μπακ ο Βαλλιάνος και κεντρικό αμυντικό δίδυμο οι Πιερέττης και Μπόζοβιτς. Αμυντικά χαφ οι Μπούκορατς και Βαν Ράνσμπεκ, σε πιο ελέυθερο ρόλο ο Βούκσεβιτς, έξω δεξιά ο Τουγκάρα, έξω αριστερά ο Σαλάι και στην κορυφή της επίθεσης ο Παπαδόπουλος.
Οι διαφοροποιήσεις
Με αλλαγές παρέταξε και πάλι την ομάδα του ο Ρόνι Βαν Γιενέουγκτεν σε σχέση με το παιχνίδι κόντρα στον Εθνικό. Ο Πάρπας στο δεξί άκρο της άμυνας αντί του Τσιακλή, ο Βαν Ράνσμπεκ στον άξονα της μεσαίας γραμμής αντί του τιμωρημένου Μπάουμαν, ο Βούκσεβιτς αντί του Κοσμά και ο Παπαδόπουλος αντί του τραυματία Μπούντιμιρ.
Απλά... ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ
Από τα λίγα παιχνίδια, αν όχι το μοναδικό, που δεν υπάρχουν πολλά για να αναλύσει κανείς. Η εμφάνιση της Ένωσης ήταν ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ, πιστή απεικόνιση της όλης χρονιάς. Δεν ήταν ένας απλός τελικός, ήταν ένα παιχνίδι στο οποίο παιζόταν η… επιβίωση της ομάδας. Ναι, σε θέμα ποιότητας η ΕΝΠ υστερεί σε σχέση με την Ομόνοια και αυτό συγχωρείται. Αυτό που ΔΕΝ συγχωρείται, είναι η έλλειψη πάθους…
Λες και ήταν καλοκαιρινό φιλικό προετοιμασίας
Με εξαίρεση 3-4 παίκτες και αυτοί κατά διαστήματα, οι υπόλοιποι συμπεριφέρθηκαν λες και ήταν καλοκαιρινό φιλικό προετοιμασίας. Προκλητικά αδιάφοροι, έδειχναν να μην έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας και των δεδομένων. Έβλεπες τους παίκτες της Ομόνοιας να προηγούνται νωρίς και να βγάζουν τέτοιο πάθος, λες και με νίκη κατακτούσαν έναν τίτλο. Στον αντίποδα, η Ένωση έμοιαζε παραδομένη από τα πρώτα λεπτά.
Κάτι σε στυλ λιοντάρια Vs Χριστιανοί
Σε όλη την διάρκεια του αγώνα, η Ομόνοια δεν ήταν απλά ανώτερη, ήταν καταφανώς ανώτερη. Υπήρχαν στιγμές που όταν έφευγε σε αντεπίθεση από τα άκρα, η μάχη ήταν τόσο άνιση όσο το λιοντάρια Vs Χριστιανοί. Τα δύο γρήγορα γκολ τελείωσαν ουσιαστικά το παιχνίδι αφού ρεαλιστικά, κανείς δεν πίστευε ότι η συγκεκριμένη ομάδα με την συγκεκριμένη απόδοση μπορούσε ποτέ να ανατρέψει τέτοιο σκορ απέναντι στην Ομόνοια.
Και τώρα που έλειπε ο Μπούντιμιρ;
Η απουσία του Μπούντιμιρ, στον οποίο ασκήθηκε μεγάλη κριτική τα τελευταία παιχνίδια, υπήρχε η προσδοκία ότι θα λειτουργούσε ευεργετικά. Όχι ως προς την ποιότητα του Κροάτη, αλλά ως προς τον τρόπο παιχνιδιού της Ένωσης. Με δύο βαριά κορμιά στα στόπερ της η Ομόνοια (Ρούνιε – Ρομαρίκ), θα περίμενε κανείς να δούμε κάθετες πάσες στην πλάτη της άμυνας, αφού στην κορυφή της επίθεσης ήταν ο σαφώς πιο γρήγορος Παπαδόπουλος. Αντ’ αυτού, δεν είδαμε καμία κάθετη, καμία προσπάθεια κάθετης…
Απογοήτευση κατ’ εξακολούθηση
Αυτός που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν ο υπεύθυνος για το… τάισμα του σέντερ φορ, ήταν ο επιτελικός χαφ. Ο παίκτης που είχε τον ελεύθερο ρόλο πίσω από τον επιθετικό, ο Σιμόν Βούκσεβιτς δηλαδή. Αλλά όπως πράττει κατ’ εξακολούθηση απ’ την αρχή της σεζόν, ο Μαυροβούνιος άσος με το πλούσιο βιογραφικό, έκανε αισθητή την παρουσία του μόνο με τις επιπόλαιες και χωρίς ουσία ενέργειές του.
Ελπίδες – ψευδαισθήσεις
Το γκολ του Μπούκορατς έδωσε κάποιες ελπίδες – ψευδαισθήσεις ωστόσο με της επανάληψης ήρθε το τρίτο γκολ της Ομόνοιας και μετέτρεψε σε τυπικής διαδικασίας το υπόλοιπο του αγώνα. Ένα υπόλοιπο 40 λεπτών στο οποίο η Ένωση ήταν τραγική, δεν μπόρεσε σε κανένα σημείο να απειλήσει ουσιαστικά την εστία του Παναγή και δικαιολογημένα γνώρισε την βαριά ήττα με 4-1, που την ρίχνει με το 1,5 πόδι στην Β’ Κατηγορία.
Κένεθ και Τουγκάρα
Δύο ήταν οι ποδοσφαιριστές που διακρίθηκαν ή αν προτιμάται διασώθηκαν από το… ναυάγιο του Σαββάτου. Ο Κένεθ Βαν Ράνσμπεκ, ο οποίος μετά από καιρό πήρε θέση στο αρχικό σχήμα και εξέθεσε τον προπονητή του που αδικαιολόγητα τον είχε εξαφανίσει στα προηγούμενα παιχνίδια. Είχε πάθος και διάθεση, κέρδισε πολλές μάχες στο κέντρο και προσπάθησε να δημιουργήσει ορθολογικές επιθέσεις. Ο Τουγκάρα, ήταν ο μόνος μεσοεπιθετικά που έκανε αισθητή την παρουσία του, ο μόνος που τον… ένιωσε η άμυνα της Ομόνοια με την ταχύτητα και την διεισδυτικότητα του.
Το ανεξήγητο του κόουτς
Τι έκανε ο Ρόνι; Το ανεξήγητο. Στο 60’, έξω ο Κένεθ μέσα ο Κοσμά, έξω και ο Τουγκάρα μέσα ο Μπασόφ! Σε μια μεσαία και επιθετική γραμμή στην οποία ο Μπούκορατς δεν ήταν κακός αλλά ήταν χρεωμένος με κίτρινη κάρτα, ο Βούκσεβιτς ήταν ο ορισμός του ανούσιο παίκτη, ο Σαλάι υπερβολικά… σοφτ με περιστροφές γύρω απ’ το σώμα του και χωρίς να κινείται κοντά στην περιοχή και τον Παπαδόπουλο ακίνδυνο μπροστά, ο Βέλγος τεχνικός αποφάσισε να αντικαταστήσει τους δύο κορυφαίους του παίκτες. Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί η Ένωση δεν έφτιαξε ούτε και μια ευκαιρία μέχρι το φινάλε…
Ποιος Ρονάλντο; Άλλο είναι το φαινόμενο
Ποιος Ρονάλντο και ιστορίες. Ποδοσφαιριστής φαινόμενο αποδεικνύεται ο Στέφαν Μπούκορατς που κατάφερε το… ακατόρθωτο. Ο 25χρονος άσος, αποκτήθηκε για να προσδώσει νέα δυναμική στην μεσαία γραμμή και για χάρη του δεν αποκτήθηκε σέντερ φορ, παρά την ανάγκη που υπήρχε μετά την αποχώρηση του Ντίξον. Καλός παίκτης, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο αλλά η ιστορία με τις κίτρινες κάρτες αγγίζει τα όρια της τρέλας. Ήρθε στην Κύπρο για να παίξει όλα κι όλα πέντε παιχνίδια. Κίτρινη με την ΑΕΛ, κίτρινη με την Νέα Σαλαμίνα, κίτρινη με τον Εθνικό, κίτρινη και με την Ομόνοια. Τέσσερα παιχνίδια, κίτρινη σε όλα και χάνει το πέμπτο και τελευταίο με την Ανόρθωση. Μάλιστα, όλες οι κίτρινες ήταν στο πρώτο μέρος και σε όλα τα παιχνίδια… φλέρταρε με τον δεύτερη κίτρινη και την αποβολή.
Δέκα σερί κίτρινες
Αυτό δεν θα πρέπει να αποτελεί έκπληξη για έναν παίκτη που έχει ρεκόρ καριέρας 12 κίτρινες σε μια σεζόν και 40 κίτρινες την τελευταία τετραετία, χωρίς να υπολογίζεται η παρουσία του στην ΕΝΠ. αρκεί κανείς να ρίξει μια ματιά στα τελευταία του παιχνίδια πριν έρθει στο Παραλίμνι. Ο άνθρωπος μετρά δέκα σερί παιχνίδια στα οποία ξεκινά βασικός και δέχεται κίτρινη κάρτα. Μάλιστα οι 8 από τις 10 κίτρινες είναι στο πρώτο ημίχρονο των αγώνων.
Χωρίς περεταίρω σχόλια
Η Πάφος έκανε τα αυτονόητα (αυτά που δεν έκανε η ΕΝΠ) και εξασφάλισε την παραμονή στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Πλέον η Ένωση αναζητά όχι ένα, θαύμα, αλλά ένα συνδυασμό θαυμάτων. Να κερδίσει στο «Αντ. Παπαδόπουλος» την Ανόρθωση και ταυτόχρονα ο Εθνικός να χάσει στο «Δασάκι» από την Νέα Σαλαμίνα. Χωρίς περεταίρω σχόλια…
