Ο κόσμος της Ομόνοιας πικράθηκε και πάλι αφού για 12ο σερί παιχνίδι απέναντι στον ΑΠΟΕΛ οι πράσινοι δεν κατάφεραν να πάρουν μια νίκη διαφοροποίησης της ψυχολογίας τους.
Το κουραστικό για τους "πράσινους" φιλάθλους δεν είναι μόνο η ήττα, αλλά και ο τρόπος που έρχεται. Ανάλογος με την μεγαλύτερη μερίδα των προηγούμενων αγώνων απέναντι στους γαλαζοκίτρινους.
Γκολ ισοφάρισης πριν λήξει το ημίχρονο, γκολ ήττας προς το τέλος κι ενώ η ομάδα έδειχνε να μην κινδυνεύει στο β’ ημίχρονο, όλα αυτά κι ενώ και πάλι θα μπορούσαμε να γράψουμε και θετικά πράγματα, κάτι που σε τελική ανάλυση δεν πολυενδιαφέρει μιας το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Τι κι αν πρακτικά η ομάδα προσπάθησε και είχε πάθος και θέληση (σε μεγαλύτερο βαθμό) από την περασμένη ήττα της κανονικής διάρκειας, η Ομόνοια έχασε ένα παιχνίδι όπου θα μπορούσε να πάρει βαθμό τουλάχιστον και να φύγει από το γήπεδο… με άλλη αίσθηση.
Η πράξη των τελευταίων αγώνων έχει πανομοιότυπο σενάριο με το άσχημο αποτέλεσμα για την Ομόνοια να είναι αυτό που τελικώς αφήνει πικρή γεύση στους πολυπληθείς φίλους της.
