Για ακόμη ένα Ευρωπαϊκό παιχνίδι η Ομόνοια προδίδεται από τα λάθη στην άμυνά της. Η έλλειψη σοβαρών αμυντικών λαθών ποτέ δεν έγινε πράξη με αποτέλεσμα οι πράσινοι να μην μπορούν να διαχειριστούν την «ανωτερότητα» που στην τελική έμεινε… στο ράφι.
Κριτική μπορούν να κάνουν πολλοί, γιατί «μετά Χριστό προφήτες» γίνονται λεκτικά όλοι όσοι παρακολουθούν ποδόσφαιρο. Το θέμα είναι να διορθώνεις άμεσα τις αδυναμίες σου, ή στην χειρότερη να τα μπαλώνεις σε νοκ άουτ παιχνίδια για να πηγαίνεις έστω στο επόμενο σκαλοπάτι.
Ο Τζον Κάρβερ επέλεξε να ξεκινήσει τον κατ’ τα άλλα πανέτοιμο Νασιμέντο στο κέντρο άμυνας με τον Βραζιλιάνο να φέρει μεγάλη ευθύνη και για τα δύο γκολ του ποιοτικότερου ποδοσφαιριστή της Μπεϊτάρ Ατζίλι.
Στον χώρο του κέντρου χάθηκαν πολλές μπάλες με αποτέλεσμα να εκτίθεται συνεχώς ο Παναγή που έβλεπε την αδυναμία εξουδετέρωσης των αμυντικών του από τις ενέργειες των ταχύτατων ακραίων της Μπεϊτάρ. Ακόμη κι εδώ μπορεί να πει κάποιος πως η Ομόνοια δεν δούλεψε τόσο στα δυνατά σημεία των Ισραηλινών.
Στο επιθετικό κομμάτι τώρα κι ενώ οι πράσινοι ανέτρεψαν το σκορ και θα μπορούσαν ακόμη να πάρουν και την πρόκριση (παρά την μέτρια εμφάνιση) έπαιζαν ανορθόδοξα με μακρινές σέντρες και ποτέ δεν ηρέμησαν το παιχνίδι τους.
Ο προπονητής επέλεξε να βγάλει τον ψηλό του επιθετικό(Σέρινταν) ενώ για ακόμη μια φορά ο Αγκάγιεφ έγινε αλλαγή με τον κόσμο ν’ απορεί γιατί πήγε στον πάγκο ο Ισραηλινός.
Όλα αυτά προστίθενται στην αδυναμία της Ομόνοιας να διαχειριστεί μεγάλα παιχνίδια στην Ευρώπη παρ’ ότι θεωρητικά ήταν η ποιοτικότερη ομάδα του ζευγαριού. Αυτό υποδεικνύει έλλειψη νοοτροπίας αλλά και δυναμικής που έχει η ομάδα, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει πικράνει σε μεγάλο βαθμό τον κόσμο της.
