Νέα ανάρτηση στα social media σχετικά με τα διοικητικά της Ομόνοιας και την πρόταση του Σταύρου Παπασταύρου, από τον Νικόλα Βαλανίδη.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
Πώληση ή διαχείριση της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Γίνεται αρκετή συζήτηση αν η πρόταση/προσφορά Παπασταύρου αφορά πώληση ή είναι απλά μια συμφωνία διαχείρισης της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Ανεξάρτητα του τί γράφει πάνω το συμβόλαιο που θα υπογραφεί και επειδή αρκετές συμφωνίες κατέληξαν στα δικαστήρια στο παρελθόν, στα διεθνή λογιστικά πρότυπα υπάρχει το substance over form.
Τι είναι το substance over form.
Substance over form is an accounting concept which means that the economic substance of transactions and events must be recorded in the financial statements rather than just their legal form in order to present a true and fair view of the affairs of the entity.
Πάμε λοιπόν στην ανάλυση της πρότασης του Κ. Παπασταύρου. Η συμφωνία προβλέπει διαχείριση της ποδοσφαιρικής ομάδας για 15 χρόνια από την εταιρεία του κ. Παπασταύρου, με το Σωματείο να έχει δικαίωμα επαναγοράς των μετοχών στη λήξη της συμφωνίας αν δεν επιτευχθεί συμφωνία επέκτασης, σε τιμή που θα καθοριστεί από 2 από τα 4 μεγάλα λογιστικά γραφεία. Είναι σημαντικό εδώ να σημειώσουμε ότι δεν καθορίζεται η μεθοδολογία εκτίμησης της τιμής των μετοχών.
Άρα είναι ξεκάθαρο ότι για να περάσει η ποδοσφαιρική ομάδα πίσω στο Σωματείο θα πρέπει να πληρώσει αντίτιμο το οποίο δεν είναι καθορισμένο σήμερα. Άρα στη πραγματικότητα η συμφωνία δεν είναι συμφωνία διαχείρισης αλλά πώλησης με δικαίωμα (option) επαναγοράς σε τιμή που δεν έχει καθοριστεί.
Το πιο πάνω συμπέρασμα γίνεται ακόμα πιο ξεκάθαρο από άλλη μια πρόνοια της συμφωνίας. Σε περίπτωση που σε μεταγενέστερο στάδιο (και εντός των 15 χρόνων) ο επενδυτής επιθυμεί να πωλήσει τις μετοχές του και υπάρχει βεβαιωμένη πρόταση από ενδιαφερόμενο το σωματείο έχει δικαίωμα πρώτης άρνησης και χρονικό διάστημα έξι μηνών για να υποβάλει πρόταση στην ίδια τιμή και να αποκτήσει τις μετοχές.
Άρα είναι και πάλι ξεκάθαρο ότι η συμφωνία προνοεί πώληση και όχι εκχώρηση δικαιώματος διαχείρισης σύμφωνα με το οποίο θα έπρεπε να υπάρχει καθορισμένη διάρκεια, καθορισμένο ετήσιο δικαίωμα που θα πληρώνεται στο Σωματείο και στη λήξη η ομάδα θα επέστρεφε στο Σωματείο χωρίς αντίτιμο.
Δεν πρέπει να συγχύζουμε την συγκεκριμένη πρόταση με άλλες συμφωνίες διαχείρισης π.χ. της Μπουτίκ του Σωματείου, στις οποίες η κυριότητα επιστρέφει πίσω στο Σωματείο χωρίς αντίτιμο στη λήξη της συμφωνίας, ούτε με κρατικά συμβόλαια τύπου BOOT στα οποία η κυριότητα της υποδομής επιστρέφει στο κράτος με τη λήξη της σύμβασης.
Η συγκεκριμένη πρόταση από τον κ. Παπασταύρου είναι μια ξεκάθαρη συμφωνία πώλησης η οποία απλά δίνει το δικαίωμα στο Σωματείο να επαναγοράσει τις μετοχές. Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι που θα βρει σε οποιαδήποτε φάση τεθεί το ζήτημα τα απαιτούμενα χρήματα το Σωματείο να επαναγοράσει τις μετοχές.
