Γράφει ο Γιώργος Δίπλαρος/ Τα 21 γκολ, ο επιθετικός πλουραλισμός και η τέταρτη καλύτερη αμυντική επίδοση του πρωταθλήματος. Οι αριθμοί της πρώτης οκτάδας αγώνων αποτυπώνουν μια διαφορετική εικόνα για το συγκρότημα του Ερνάν Λοσάδα. **ΕΔΩ ΤΟ SUPER MONDAY
Πολύς ντόρος γίνεται το τελευταίο διάστημα γύρω από το αμυντικό πρόβλημα που παρουσιάζει ο Απόλλωνας. Αντιθέτως, δεν γίνεται, κατά την άποψή μας, η ανάλογη αναφορά στον επιθετικό πλουραλισμό της ομάδας, αλλά και στην εξαιρετική παραγωγικότητά της, καθώς με 21 τέρματα διαθέτει την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος μετά τις πρώτες οκτώ αγωνιστικές.
Μια πιο προσεκτική ανάλυση των αριθμών αποκαλύπτει πως η εικόνα δεν είναι τόσο αρνητική όσο παρουσιάζεται σε αρκετές περιπτώσεις.
Συγκεκριμένα, ο Απόλλωνας διαθέτει την τέταρτη καλύτερη αμυντική επίδοση, με δέκα γκολ παθητικό, επίδοση που μοιράζεται με τον Άρη και την Ομόνοια Αραδίππου. Καλύτερη αμυντική γραμμή έχει η Πάφος με μόλις πέντε γκολ παθητικό, χωρίς να έχει δεχθεί γκολ από την άσπρη βούλα. Ακολουθεί η Ομόνοια με έξι γκολ, έχοντας δεχθεί ένα πέναλτι, ενώ τρίτη είναι η ΑΕΚ με επτά γκολ παθητικό, χωρίς να έχει καταλογιστεί εις βάρος της πέναλτι.
Εδώ προκύπτει ένα στοιχείο που αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς: Από τα δέκα γκολ που δέχθηκε ο Απόλλωνας, τα τέσσερα προήλθαν από εκτελέσεις πέναλτι.
Δεν πρέπει επίσης να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ο Ερνάν Λοσάδα κλήθηκε από το ξεκίνημα της σεζόν να διαχειριστεί αρκετές δυσκολίες και απρόοπτα στον αμυντικό σχεδιασμό.
Αρχικά, ο τραυματισμός του Κόνορ Γκόλτσον, ο οποίος προοριζόταν για βασικός στο πλευρό του Κβίντα, ανάγκασε τον Αργεντινό τεχνικό να αναζητήσει εναλλακτική λύση. Τη συγκεκριμένη ευκαιρία πήρε ο Κονομής, ο οποίος ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις και έβγαλε ασπροπρόσωπη την τεχνική ηγεσία. Από την άλλη, ο Αιβού εξακολουθεί να χρειάζεται χρόνο για να κερδίσει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από τον προπονητή του.
Οι αρκετές απουσίες από το ξεκίνημα της αγωνιστικής περιόδου, ιδιαίτερα στη μεσοαμυντική γραμμή, δημιούργησαν επιπρόσθετα προβλήματα. Οι αλλαγές προσώπων και οι αναγκαστικοί πειραματισμοί ήταν συχνό φαινόμενο, με τον Λοσάδα και τους συνεργάτες του να καλούνται να διαχειριστούν δύσκολες καταστάσεις και να βρουν λύσεις εκ των έσω.
Είναι γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις η τεχνική ηγεσία βρέθηκε μπροστά σε σημαντικά διλήμματα όσον αφορά τον καταρτισμό της ενδεκάδας, ωστόσο, εκ του αποτελέσματος, αρκετές από τις επιλογές της απέδωσαν. Αν συνυπολογίσουμε τα τέσσερα πέναλτι που καταλογίστηκαν εις βάρος του Απόλλωνα, με τις δύο περιπτώσεις χεριών και τις άλλες δύο φάσεις που, σύμφωνα με την εκτίμησή μας, εμπίπτουν στην κατηγορία των άτυχων στιγμών, τότε η αμυντική εικόνα της ομάδας χρειάζεται να αξιολογηθεί με μεγαλύτερη ψυχραιμία.
Αυτό, ασφαλώς, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αδυναμίες ή ότι δεν χρειάζεται βελτίωση. Κάθε άλλο. Υπάρχουν περιθώρια προόδου σε όλες τις γραμμές, συμπεριλαμβανομένης και της θέσης του τερματοφύλακα. Ωστόσο, η συνολική εικόνα δεν δικαιολογεί την υπερβολική κριτική που ασκείται κατά διαστήματα.
Εκείνο που θα πρέπει να αναδεικνύεται περισσότερο είναι η επιθετική λειτουργία του Απόλλωνα. Τα 21 γκολ, η πεμπτουσία του σύγχρονου ποδοσφαίρου και βλέπουμε τι γίνεται και τα σκορ σε αγώνες της κορυφαίας και όχι μόνο διασυλλογικής διοργάνωσής, είναι το γκολ, στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές δεν αποτελούν τυχαίο γεγονός. Δείχνουν μια ομάδα με επιθετικές λύσεις, πλουραλισμό στο σκοράρισμα και τη δυνατότητα να βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να απειλεί τις αντίπαλες άμυνες.
Ο γράφων θεωρεί ότι υπάρχει μια σχετική ισορροπία στις γραμμές των «κυανολεύκων», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν επιβάλλεται περαιτέρω βελτίωση. Ο Ερνάν Λοσάδα έχει ασφαλώς δουλειά μπροστά του, αλλά αξίζει να αξιολογείται με βάση το σύνολο της αγωνιστικής εικόνας και όχι αποκλειστικά μέσα από τα αμυντικά λάθη και τα γκολ παθητικό. Στον ποδόσφαιρο οι αριθμοί λένε πάντα ένα μέρος της αλήθειας. Και στην περίπτωση του Απόλλωνα, τα 21 γκολ υπέρ, οι δέκα κατά και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαμορφώθηκαν αυτά τα δεδομένα αξίζουν μια πιο ολοκληρωμένη ανάγνωση.
