ΔΗΚΟ: Το κόμμα των διαγραφών-Από το...

Τα τελευταία 24ωρα οι εξελίξεις στο ΔΗΚΟ είναι καταιγιστικές και δύσκολα κανείς μπορεί να παρακολουθήσει την ταχύτητα με την οποία διαδραματίζονται τα πράγματα. Διαγραφές, παραιτήσεις, δημόσια λαϊκά δικαστήρια, διαμορφώνουν ένα περίεργο σκηνικό για όσους το βιώνουν ως απλοί παρατηρητές.

Στις 5 Φεβρουαρίου 2018 το πειθαρχικό συμβούλιο του Δημοκρατικού Κόμματος μετά την απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου συνεδρίασε και διέγραψε τα πιο κάτω στελέχη με την κατηγορία της «μη συμμόρφωσής τους σε υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το καταστατικό και τις διατάξεις των Κανονισμών Λειτουργίας του ΔΗΚΟ, τη συμπεριφορά που μειώνει το ήθος και θίγει την αξιοπρέπεια του ΔΗΚΟ και για στάση και συμπεριφορά αντίθετη προς τις Αρχές, την ιδεολογία, τις αποφάσεις και προγραμματικές επιδιώξεις του ΔΗΚΟ»:

Μάριος Καρογιάν
Αντιγόνη Παπαδοπούλου
Γιάννος Λακκοτρύπης
Χρίστος Φλουρέντζος
Μιχάλης Γιακουμής
Μάριος Πρωτοπαπάς
Τάκης Γαβριηλίδης
Γιάννος Τσάππας
Τάσος Κιτέος
Αντρέας Χαμπάκης
Αντώνης Αντωνίου (Σάββα)
Τάκης Αττιπάς

Αντίστοιχα, στις 6/02/2018 το Πειθαρχικό συμβούλιο αποφάσισε την αποβολή του Χαράλαμπου Δημητρίου και την προσωρινή εξάμηνη αποβολή του Σταύρου Χριστοδούλου.

Επιπρόσθετα είχαμε τις παραιτήσεις του Αντώνη Χατζηβαρνάβα, του Μαρίνου Κλεάνθους, του Μάριου Μαρκίδη, του μέλους της Πειθαρχικής Επιτροπής Αντρέα Μερακλή και όχι μόνο.

Κρατάει χρόνια…

Ο διχασμός στο ΔΗΚΟ κρατάει χρόνια αφού από το 2011 το τότε Εκτελεστικό Γραφείο υπό την προεδρία Μάριου Καρογιάν, αποφάσισε την αποβολή του τότε αναπληρωτή προέδρου του κόμματος Γιώργου Κολοκασίδη και του Βουλευτή Ζαχαρία Κουλία. Ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκε τότε η ηγεσία του ΔΗΚΟ, ήταν ότι δεν στήριξαν την υποψηφιότητα Καρογιάν για την Προεδρία της Βουλής.

Σημαντικά στελέχη, διαφώνισαν με την πρακτική που είχε ακολουθήσει η ηγεσία, να προχωρήσει δηλαδή σε μονομερή διαγραφή. Οι αποχωρήσεις στελεχών τότε διαδέχονταν η μια την άλλη, με ηχηρά μάλιστα ονόματα όπως ο Χρίστος Μέσης και ο Ανδρέας Κλεάνθους.

Δύο χρόνια μετά, το 2013, σημαντικά στελέχη του ΔΗΚΟ αρνήθηκαν να υποστηρίξουν την τότε απόφαση του κόμματος υπέρ της υποψηφιότητα του Νίκου Αναστασιάδη.

Στο προσκήνιο ο Παπαδόπουλος

Το 2013 ήταν και η χρονιά όπου η κόντρα μεταξύ των μελών του ΔΗΚΟ οξύνθηκε για τα καλά όταν ο Νικόλας Παπαδόπουλος και ο Μάριος Κάρογιαν άνοιξαν μέτωπο με αφορμή το εκλογικό συνέδριο του κόμματος διεκδικώντας την προεδρία.

Το πολιτικό έρεισμα του Νικόλα Παπαδόπουλου καθώς και οι αντιδράσεις ενάντια σε κάποιες αποφάσεις της τότε ηγεσίας του ΔΗΚΟ έφεραν τη μόνιμη – όπως φάνηκε- ρήξη των μελών του.

Το 2014 και μετά την αλλαγή της ηγεσίας του κόμματος και την άνοδο του Νικόλα Παπαδόπουλου ζητήθηκε από όσους ήταν υπουργοί στην κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη και ήταν μέλη του ΔΗΚΟ, να αποχωρήσουν, κάτι που αρνήθηκαν να πράξουν οι Κυριάκος Κενεβέζος, Φώτης Φωτίου, Γιώργος Λακκοτρύπης και Μάριος Δημητριάδης, θέτωντας με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά τον εαυτό τους εκτός ΔΗΚΟ.

Αποχώρηση θα μπορούσε να θεωρηθεί και η στάση της Αθηνάς Κυριακίδου αλλά και του Βασίλη Πάλμα, να αποδεχτούν διορισμό τους από τον Νίκο Αναστασιάδη σε καίριες θέσεις.

Η υπόθεση Κολοκασίδη

Η υπόθεση της διαγραφής Κολοκασίδη ξεσήκωσε πλήθος αντιδράσεων και ολοκληρώθηκε στα δικαστήρια αφού τόσο τον για τον ίδιο όσο και για τον Ζαχαρία Κουλία δεν ακολουθήθηκε η νόμιμη διαδικασία παραπομπής τους στο πειθαρχικό και την απόφαση έλαβε το εκτελεστικό γραφείο, σύμφωνα πάντα με την απόφαση του δικαστηρίου.

Παραπομπή στο δικαστήριο

Ο Γεώργιος Κολοκασίδης ως μέλος του ΔΗ.ΚΟ και Αναπληρωτής Προέδρος του κόμματος παρέπεμψε στις δικαστικές αίθουσες το όλο θέμα θεωρώντας την απόφαση της διαγραφής του μονομερή και μη νόμιμη.

Τα γεγονότα (Όπως κατεγράφησαν στο δικαστήριο)

Στις 30.5.2011 ο Γεώργιος Κολοκασίδης σε διάσκεψη τύπου την οποία συγκάλεσε προέβη σε δηλώσεις οι οποίες θεωρήθηκαν ότι εστρέφοντο κατά της υποψηφιότητας του κ. Κάρογιαν (προέδρου του ΔΗ.ΚΟ) στην ανάληψη της προεδρίας της βουλής. Μια εβδομάδα αργότερα και συγκεκριμένα στις 7.6.2011 το εκτελεστικό γραφείο και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗ.ΚΟ συνήλθαν υπό την προεδρία του προέδρου του κόμματος κ. Κάρογιαν και αποφάσισαν τη διαγραφή του κ. Κολοκασίδη από το κόμμα «στο όνομα της κομματικής πολιτικής και ηθικής τάξης που αποτελεί τη βάση της ενότητάς μας και τη δύναμη της ιδεολογίας μας, των αρχών και των αξιών μας».

Ο κ. Κάρογιαν ανέφερε ότι τόσο ο κ. Κολοκασίδης όσο και ο βουλευτής κ. Ζαχαρίας Κουλίας που επίσης διεγράφη «σε πείσμα του προστάγματος της εκλογικής μας βάσης, επέλεξαν με τη στάση, τις δηλώσεις και τις συμπεριφορές τους να επαναφέρουν το κόμμα στην εσωστρέφεια, τη μιζέρια και τη διγλωσσία που υπονομεύει την ενότητά του, απογοητεύει τους οπαδούς του και καταρρακώνει το κύρος του και τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τη βάση του και ολόκληρο τον κυπριακό λαό».

Ειδικά για τον κ. Κολοκασίδη ο κ. Κάρογιαν ανέφερε ότι ο ίδιος ο κ. Κολοκασίδης «έθεσεν εαυτόν εκτός κόμματος, αφού περιφρόνησε τα συλλογικά του όργανα και εναντιώθηκε στις αποφάσεις τους».

Από τα 27 παρόντα μέλη του εκτελεστικού γραφείου και της κοινοβουλευτικής ομάδας, 20 μέλη ψήφισαν υπέρ της διαγραφής του κ. Κολοκασίδη, 7 εναντίον, ενώ δεν υπήρχε καμία αποχή. Της ψηφοφορίας προηγήθηκε πρόταση για παραπομπή του κ. Κολοκασίδη στην πειθαρχική επιτροπή του κόμματος η οποία καταψηφίστηκε με 19 ψήφους κατά, 7 ψήφους υπέρ και 1 αποχής.

Στις 24.6.2011 ο κος Πόλυς Πολυβίου που εκπροσωπούσε τον κ. Κολοκασίδη απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο του ΔΗ.ΚΟ κ. Μάριο Κάρογιαν ζητώντας όπως γραπτώς και το αργότερο μέχρι τις 28.6.2011 τον ενημερώσουν:

«(α) που βασίζονται οι ανακοινωθήσες αποφάσεις σας σε σχέση με τον πελάτη μας, και/

(β) μας βεβαιώσετε ότι ο κ. Κολοκασίδης παραμένει μέλος του ΔΗ.ΚΟ καθώς και αναπληρωτής πρόεδρός του».

Στη συνέχεια της επιστολής του ο κ. Πολυβίου ανέφερε ότι σε περίπτωση που δεν υπάρξει ανταπόκριση εντός του ανωτέρω αναφερόμενου χρονικού διαστήματος ο πελάτης του επιφυλασσόταν να προσφύγει στη δικαιοσύνη προς διεκδίκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.

Η επιστολή του κ. Πολυβίου απαντήθηκε από τον κ. Μενέλαο Κυπριανού στις 28.6.2011, ο οποίος ενεργώντας εκ μέρους του προέδρου του ΔΗ.ΚΟ, ανέφερε απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς του κ. Πολυβίου περί δήθεν παράνομης, αντικαταστατικής ή αδικαιολόγητης διαγραφής, ότι αυτή λήφθηκε με συντριπτική πλειοψηφία σε κοινή συνεδρία του εκτελεστικού γραφείου και της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗ.ΚΟ γιατί ο κ. Κολοκασίδης «ανάμεσα σε άλλα αρνήθηκε να σεβαστεί ομόφωνη απόφαση του εκτελεστικού γραφείου ημερ. 27.6.2011» (προφανώς εκ λάθους αντί του ορθού 27.5.2011).

Η Αγωγή και ο δικαστικός δρόμος

Στις 11.7.2011 ο Κος Κολοκασίδης καταχώρησε αγωγή και παράλληλα την έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής της ισχύος της απόφασης διαγραφής του από μέλος του ΔΗ.ΚΟ.

Το Δικαστήριο τότε εξέδωσε δύο από τα πέντε διατάγματα που ο κ. Κολοκασίδης αιτείτο:

«Α. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η περαιτέρω υλοποίηση της επίδικης απόφασης του ΔΗ.ΚΟ ημερ. 7.6.2011, με την οποία διεγράφη ο ενάγων από το ΔΗ.ΚΟ.

Ε. Ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια και/ή απόφαση του ΔΗ.ΚΟ και/ή οποιουδήποτε οργάνου αυτού, που να βασίζεται και/ή να εδράζεται στην κατ΄ ισχυρισμό διαγραφή του αιτητή και τη μη κατοχή από μέρους του της θέσης του Αναπληρωτή Προέρου του ΔΗ.ΚΟ, συμπεριλαμβανομένης της πλήρωσης της θέσης του Αναπληρωτή Προέδρου του ΔΗ.ΚΟ».