Ο ιστορικός του μέλλοντος που θα κληθεί να τοποθετήσει τον Γιώργο Πρίντεζη στην θέση που του αντιστοιχεί, δεν θα χρειαστεί να το ψάξει ιδιαίτερα. Θα δει το τελευταίο παιχνίδι που αγωνίστηκε, τον τρίτο τελικό με τον Παναθηναϊκό, ματς στο οποίο ο Ολυμπιακός… σκούπισε τον μεγάλο του αντίπαλο και επέστρεψε στην κορυφή του Ελληνικού μπάσκετ μετά από 6 ολόκληρα χρόνια. Ο Πρίντεζης είχε περιορισμένο ρόλο στην κατάκτηση του τίτλου ωστόσο απ’ το τελευταίο δευτερόλεπτο και έπειτα, το «αντίο» του μεγάλου αρχηγού μονοπώλησε τις συζητήσεις, τις δηλώσεις και τα αφιερώματα. Για χάρη του όλοι έκαναν στην άκρη την επιστροφή στον τίτλο και αυτό σημαίνει ότι κάτι έκανε – υπερβολικά - καλά στην 20ετία του στο Λιμάνι…
Γιώργος Πρίντεζης λοιπόν…
Ένα ονοματεπώνυμο 16 γραμμάτων και τόσες θα είναι οι προτάσεις που θα του αφιερώσουμε πιο κάτω, με κάθε μία να αρχίζει από κάθε γράμμα του ονόματος και του επιθέτου του!
Γ ιώργο Ψυχάρα Ολυμπιακάρα. Πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να αρχίσουμε; Δύσκολα θα βρει κάποιος αγώνα στο ΣΕΦ που να μην ακούστηκε το εν λόγω σύνθημα αφού το δέσιμο και η σχέση λατρείας ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Πρίντεζη είναι σε άλλη διάσταση!
Ι σπανία. Η χώρα που τον… στέρησε, έστω και για λίγο απ’ τους «ερυθρόλευκους». Για 1,5 χρόνο αγωνίστηκε στην Μάλαγα, πριν επιστρέψει στο Λιμάνι του και αρχίσει μαζί με τον Σπανούλη και τους υπόλοιπους να γράφουν ιστορία. Στον σοκαριστικό του τραυματισμό στην Μάλαγα, δάκρυσε όλος ο Πειραιάς…
Ω ραίος τύπος. Είναι – ήταν πλέον – τεράστιος παίκτης. Σίγουρα απ’ τα καλύτερα τεσσάρια που είδε ποτέ το Ευρωπαϊκό μπάσκετ. Αλλά είναι και ωραίος τύπος, απολαυστικός όταν δίνει συνεντεύξεις, αυθεντικός και ατακαδόρος, μένοντας μακριά απ’ τα κλισέ και τα στερεότυπα!
Ρ ίβερς. Όταν αποκτήθηκε απ’ τον Ολυμπιακό το 2000, όντας αμούστακο παιδάκι, στην παρουσίασή του ήταν δίπλα στο ίδιο πάνελ με τον μυθικό Ντέιβιντ Ρίβερς. Τα φλας ήταν – και απολύτως δικαιολογημένα – στραμμένα στον Αμερικανό που επέστεφε μετά από μία τριετία στον Ολυμπιακό, μετά την κατάκτηση του τρεμπλ το 1997. Ποιος να το φανταζόταν τότε ότι μικρός πλάι στον Ντέιβιντ θα έγραφε ακόμη μεγαλύτερη ιστορία…
Γ αύρος από κούνια. Δεν είναι όλοι οι αθλητές οπαδοί των ομάδων που αγωνίζονται. Κάποιοι γίνονται στην πορεία, κάποιοι άλλοι νιώθουν την ανάγκη να… πουλήσουν οπαδιλίκι για να γίνουν αρεστοί. Με τον Πρίντεζη τα πράγματα είναι απλά, γαύρος από κούνια!
Ο Άγιος Γεώργιος Πρίντεζης! Θα ξεχάσει κανείς την σειρά με την Μπαρτσελόνα το 2015; Μάντζαρης στην επαναφορά, Σπανούλης την πάσα μέσα απ’ την τρύπα της βελόνας, Σλούκας τη no look πάσα και… ο Άγιος Γεώργιος Πρίντεζης στέλνει τον Ολυμπιακό στο φάιναλ φορ!
Σ υγκινητική στιγμή, με τα δάκρυα για τον πατέρα του. Κατά την διάρκεια των τελικών του 2016 έχασε τον πατέρα του. Μάζεψε τα κομμάτια του, έπαιξε κανονικά απέναντι στον Παναθηναϊκό, στέφθηκε πρωταθλητής και με δάκρυα στα μάτια του αφιέρωσε το τρόπαιο…
Π εταχτάρι. Η λέξη – συνώνυμο του Πρίντεζη. Signature move όπως λένε και στο ΝΒΑ. Δική του πατέντα, την οποία δούλεψε, τελειοποίησε και με ένα τέτοιο χάρισε ολόκληρη Euroleague στον τελικό του 2012 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ!
Ρ ώσοι. Πέρασαν δέκα χρόνια, θα περάσουν άλλα τόσα αλλά οι εφιάλτες των Ρώσων ακριβοπληρωμένων παικτών της ΤΣΣΚΑ απ’ τον αξέχαστο τελικό της Πόλης το 2012 θα εξακολουθήσουν να τους στοιχειώνουν!
Ι σως να μπορούσε – και να έπρεπε – να μείνει ακόμη ένα χρόνο στην ομάδα. Αλλά και ακόμη πέντε να έμενε, το αντίο θα ήταν εξίσου επώδυνο. Ωστόσο, έφυγε με τον καλύτερο τρόπο, όντας νταμπλούχος και με την βραδιά του πρωταθλήματος αφιερωμένη αποκλειστικά σε αυτόν!
Ν τούσαν Ίβκοβιτς. Με τον «Σοφό» άλλαξε επίπεδο αγωνιστικά ο Πρίντεζης. Υπό τις οδηγίες του αείμνηστου Σέρβου προπονητή ωρίμασε το παιχνίδι του, έγινε πιο ουσιαστικός και καθιερώθηκε ως ένας εκ των κορυφαίων στην Ευρώπη στην θέση του για μια περίπου δεκαετία!
Τ ο απόλυτο ίνδαλμα. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε την ομάδα του, τους αντίπαλους και το άθλημα του μπάσκετ γενικότερα σε όλη του την καριέρα, τον καθιστούν ως το ιδανικό ίνδαλμα για κάθε μικρό που ξημεροβραδιάζεται με μια πορτοκαλί μπάλα και ονειρεύεται να πραγματοποιήσει καριέρα στα παρκέ!
Ε υλογημένη στιγμή. Η επιστροφή του στον Ολυμπιακό το 2011. Χωρίς τον Πρίντεζη, ο Σπανούλης θα ήταν χωρίς το έτερο του ήμισυ και η ιστορία θα γραφόταν πολύ διαφορετικά.
Ζ όρικη η επόμενη μέρα. Να ξέρεις ότι θα πας στο ΣΕΦ και στην παρουσίαση των ομάδων θα απουσιάζει το Νο.15 απ’ τους «ερυθρόλευκους»…
Η φανέλα με το 15. Σε συνέχεια του προηγούμενου, η φανέλα ΔΕΝ πρέπει να απουσιάζει. Θα πρέπει να ανέβει ψηλά στην οροφή του ΣΕΦ και ποτέ να μην φορεθεί από άλλο παίκτη!
Σ εβασμός. Αυτό είναι που εισέπραττε σε όλη την καριέρα του, αυτό είναι που εισπράττει και τώρα που αποχώρησε. Σεβασμό από όλους, συμπαίκτες και αντιπάλους, εντός και εκτός Ελλάδος!
