Γράφει ο Ανδρέας Βεντούρης/ Η ΑΕΚ των πρώτων δύο αγωνιστικών στο πρωτάθλημα δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την ΑΕΚ των προκριματικών με την Μπεϊτάρ (κυρίως στο πρώτο ματς) και των φιλικών αγώνων που ακολούθησαν.
Πρόκειται για μια… άλλη ομάδα και μπορεί ο Ρουμπέν Σεγιές να μην έχει κλείσει καν δυο βδομάδες παρουσίας, αλλά η συμβολή του είναι εμφανής. Είναι ξεκάθαρο ότι έχει φέρει έναν… άλλον αέρα στα αποδυτήρια, παρουσιάζει μια πολύ πιο οργανωμένη ομάδα, με εμφανή αγωνιστικό προσανατολισμό.
Προφανώς συμβάλλει επίσης το γεγονός ότι έχει ένα ποιοτικό ρόστερ στα χέρια του, με περισσότερες λύσεις σε σχέση με το τι ίσχυε πριν από ένα μήνα. Η διαφορά ωστόσο είναι εμφανέστατη μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα κι αποδεικνύεται γιατί η αλλαγή προπονητή όχι μόνο ήταν σωστή, αλλά επιβεβλημένη.
Ο Ισπανός προπονητής είναι απαιτητικός, γνωρίζει πως η ομάδα του δεν έχει φτάσει ακόμη στο επίπεδο που θέλει ο ίδιος αλλά και που μπορεί. Δεν ήταν τυχαία η δήλωσή του πως «έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε για να παρουσιάσουμε την καλύτερη μας έκδοση» και δεν το έπραξε γιατί επιθυμεί απλά να διατηρήσει χαμηλούς τόνους, αλλά γιατί το πιστεύει. Ακόμη η ΑΕΚ δεν έφτασε στο μάξιμουμ της απόδοσής της και θα ήταν αδύνατον να το κάνει αρχές Σεπτεμβρίου, με έναν προπονητή να μετράει ένα δεκαήμερο και με αρκετά νέα πρόσωπα.
Αυτό ακριβώς ωστόσο δημιουργεί την αίσθηση πως αυτή η ομάδα μπορεί να γίνει πολύ καλύτερη και ταυτόχρονα, ότι έχει ιδιαίτερα ευοίωνες προοπτικές προκειμένου φέτος να μπορέσει όντως να διεκδικήσει μέχρι τέλους τον τίτλο.
