Δεν έθελξε με την απόδοση της, ούτε και έφτιαξε πολλές ευκαιρίες στον αγώνα με την Πάφο. Κατάφερε εντούτοις να πάρει τρεις πολύτιμους βαθμούς που αναπτερώνουν τις ελπίδες για κατάκτηση της 2ης θέσης που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Μπορεί κάποιοι να ανέμεναν καλύτερη εικόνα από την «Κυρία» ωστόσο αυτό που μετράει περισσότερο απ’ όλα είναι η νίκη. Υπήρξαν άλλωστε περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν που «πατούσε» τον αντίπαλο στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα και δεν κατάφερνε στο τέλος να φύγει νικήτρια.
Κάποια πράγματα τη φετινή σεζόν είναι ξεκάθαρα λίγες αγωνιστικές πριν το τέλος της σεζόν. Όταν αγωνίζεται ο Χριστοδουλόπουλος η ομάδα επιτίθεται πολυδιάστατα και μπορεί να γίνει επικίνδυνη με διάφορους τρόπους. Είτε με ανάπτυξη από τον άξονα, είτε από τα πλάγια είτε από στημένα. Είναι πραγματικά απίστευτη η επιρροή του Ελλαδίτη μεσοεπιθετικού στο παιχνίδι της Ανόρθωσης.
Είναι επίσης φανερό ότι στο χώρο της μεσαίας γραμμής κάπου λείπει η φρεσκάδα και γι’ αυτό άλλωστε και τα τόσα διαφορετικά πρόσωπα που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι στιγμής.
Πολύ πιθανό να δούμε τους Ιωάννου και Βερχόβετς να χρησιμοποιούνται κάπως περισσότερο στα τελευταία παιχνίδια καθώς ο πρώτος είναι από τους πιο δημιουργικούς μέσους που έχει η ομάδα της Αμμοχώστου ενώ ο Σλοβένος έχει τον τρόπο να δημιουργεί επικίνδυνες καταστάσεις μπροστά από την αντίπαλη εστία. Εξ’ ου και το σημερινό του τέρμα.
Πλέον ο δικός της τελικός είναι αυτή την Κυριακή στις 19:00 με αντίπαλο το ΑΠΟΕΛ. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι η δεύτερη θέση περνάει από το ΓΣΠ και το επερχόμενο παιχνίδι με τους «γαλαζοκίτρινους».
Με αυτόν τον κόσμο και με βάση τα όσα έδειξε μέχρι στιγμής στους αγώνες με την ομάδα της Λευκωσίας αλλά και σε συνδυασμό με την προσπάθεια να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο το υφιστάμενο κλίμα και η ψυχολογία, η επίτευξη του στόχου είναι κάτι περισσότερο από εφικτή.
Σάββας Πηλακούτας
