Αν υπάρχει ένα γενικό συμπέρασμα από βγαίνει παρακολουθώντας το τελευταίο χρονικά φιλικό της ευρωπαϊκής αντιπάλου του ΑΠΟΕΛ, είναι πως πρόκειται για μια καλοδουλεμένη, επαρκώς στελεχωμένη και σε κάθε περίπτωση άκρως υπολογίσιμη ομάδα.
Ανεξάρτητα από το ισόπαλο αποτέλεσμα, η Βοϊβοντίνα είχε κάποια χαρακτηριστικά που σαφώς πρέπει να προσέξουν οι γαλαζοκίτρινοι ενόψει της πρώτης μεταξύ τους κόντρας στις 27 Ιουλίου.
Πιο κάτω πάμε να δούμε μερικά θετικά και αρνητικά της στοιχεία αλλά και ποιοι ποδοσφαιριστές έδειξαν ότι κάνουν την ποιοτική διαφορά.
(+) Προσπαθεί να κτίσει παιχνίδι από πίσω και διαθέτει πολύ καλή κυκλοφορία της μπάλας. Μεγάλο της όπλο είναι κεντρικός της άξονας αφού κατά βάσει από κει ξεκινούν όλες οι επιθετικές τις προσπάθειες.
(-) Αμυντικά δεν είναι τόσο συμπαγής αφού οι κεντρικοί της αμυντικοί είναι κάπως αργοί και αρκετές φορές δείχνουν ασυνεννοησία. Ένα δεύτερο αρνητικό, μπορεί να θεωρηθεί ότι από το δεξί άκρο δεν είναι ιδιαίτερα απειλητική ή τουλάχιστον οι παίχτες που αγωνίστηκαν δεν έδειξαν ποιότητα τέτοια που μπορούν να δημιουργήσουν προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα. Τους λείπει η ταχύτητα και αυτό φάνηκε…
Παίχτες που άρεσαν…
Ίσως ο κορυφαίος του φιλικού ήταν ο Μilosavljevic (No 7). Πολύ καλός ποδοσφαιριστής και σχεδόν όλο το παιχνίδι περνούσε από τα πόδια του. Ό,τι καλύτερο δημιουργείτο επιθετικά ήταν προϊόν δικών του επινοήσεων.
Από κει και πέρα, θετικές εντυπώσεις άφησε Μiletic (No14) που έκανε μπόλικη δουλειά ανασταλτικά.
Υπολογίσιμος είναι Vukcevic (Νο 99) αφού πέρα από το γκολ είναι οξυδερκής επιθετικός και οσμίζεται τα λάθη της αντίπαλης άμυνας. Όχι ιδιαίτερα ταχύς αλλά καλός με την μπάλα στα πόδια.
