Ανακοίνωση από τη Θύρα 1 για τον ήρωά μας Ευαγόρα Παλληκαρίδη...
Αναλυτικά:
14 Μαρτίου 1957, 20 λεπτά μετά τα μεσάνυκτα, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης δεν πτοείται, δεν έχει ανάγκη από βασιλικές χάρες, σαν έτοιμος από καιρό, με ατσαλένια πίστη και Ελληνική περηφάνεια βαδίζει στην τελευταία του κατοικία.
Γράφει λίγο πριν την εκτέλεσή του:
«Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί».
Η αγχόνη αγκαλιάζει τον λαιμό το Ευαγόρα. Αυτός όμως δεν λυγίζει, παραμένει ακλόνητος, το βλέμμα του πιο περήφανο από ποτέ, κοιτάζει στα μάτια τον δήμιό του, αγέρωχος ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο, η καταπακτή ανοίγει και κλείνοντας τα μάτια του ο Ευαγόρας, βλέπει την γαλανόλευκη να σκεπάζει ολόκληρη τη Κύπρο.
"Στη Κύπρο την Αθάνατη
Στη Κύπρο τη γενναία
Είναι καιρός να στήσουμε
Ελληνική Σημαία"
Ευαγόρας Παλληκαρίδης - ΑΘΑΝΑΤΟΣ
