Σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο, η ΕΝΠ εξασφάλισε την παραμονή της στην Α' Κατηγορία με... περιπετειώδη τρόπο, επικρατώντας της Αλκής με 3-2 με το γκολ του Φυτανίδη στο 102'.
Η ιστοσελίδα μας www.kerkida.net επικοινώνησε με τον τότε προπονητή της Ένωσης Γιώργο Κοσμά, ζητώντας του να μοιραστεί μαζί μας πέντε περιστατικά τα οποία συνέβησαν κατά την διάρκεια της εβδομάδας πριν τον αγώνα αλλά και κατά την διάρκεια του 90λεπτου...
Ο Ενόχ που ήταν ΑΡΧΗΓΟΣ
Την τελευταία μέρα όταν πήγαμε στο ξενοδοχείο και καταστρώναμε τα τελικά μας πλάνα, είχαμε ένα περιστατικό με τον Ενόχ. Μας ενημέρωσε ότι είχε πρόβλημα στο πόδι και θα ήταν δύσκολο να αγωνιστεί. Το επόμενο πρωινό, την ημέρα του αγώνα, τον στείλαμε στο γήπεδο με τον γυμναστή για να κάνει μερικά τεστ. Όταν επέστρεψαν, μου είπε ο γυμναστής ότι τον είδε φοβισμένο για να αγωνιστεί. Του είπα ότι θα του μιλούσα εγώ. Το μεσημέρι, πριν μιλήσω στην υπόλοιπη ομάδα, μίλησα στον ίδιο πρώτα. Του είπα ότι οι αρχηγοί φεύγουν από το γήπεδο τελευταίοι. Οι αρχηγοί σε αυτές τις ώρες χρειάζονται και γι' αυτό ήταν ο αρχηγός μας. Του είπα επίσης ότι αυτός θα πάρει την τελική απόφαση αλλά αν μπει στο γήπεδο, θα πρέπει να φύγει τελευταίος, όσο πόνο κι αν νιώθει. Τότε ο Ενόχ μου είπε: Κόουτς, μόνο και μόνο από τον τρόπο που μου μίλησες, δεν υπάρχει περίπτωση να μην παίξω, όσο κι αν πονάω. Σου δίνω την υπόσχεση ότι θα μπω στο γήπεδο, θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό όσο πόνο κι αν έχω.
Κλέιμαν και Βαλλιάνος...
Συνηθίζουμε να λέμε ότι βλέπουμε τα μάτια των ποδοσφαιριστών να γυαλίζουν. Πραγματικά, στα μίτινγκ που είχα με τους ποδοσφαιριστές, το είδα σε όλους. Έβλεπα μια απίστευτη θέληση, μια αποφασιστικότητα ότι και να πάει στραβά το παιχνίδι, θα βρούμε τον τρόπο να το ανατρέψουμε. Είδα φοβερή πίστη σε όλους αλλά δεν θα ξεχάσω τον τρόπο που το ήθελαν και το έδειχναν οι με το μάρτι που γυάλιζε Κλέιμαν και Βαλλιάνος.
"Τώρα θα το βάλουμε"
Έζησα πολλά παιχνίδια, σε όλες τις κατηγορίες, έντονες συγκινήσεις. Και σαν παίκτης και σαν προπονητής. Αλλά με τέτοια εναλλαγή συναισθημάτων, ήταν κάτι το μοναδικό. Όταν έγινε το 2-2 87', είπα μέσα μου Παναγία μου Θεέ μου δεν γίνεται να δεχτούμε έτσι ώρα γκολ. Πέρασαν πολλά πράγματα από το μυαλό μου αλλά δεν έχασα την πίστη μου, είχα ελπίδα. Η πρώτη μου κίνηση ήταν να πάει μπροστά ο Σωκράτης, αφού δεν είχαμε άλλη αλλαγή για να βάλουμε επιθετικό. Λίγο πριν το γκολ μας, η Αλκή είχε πλάγιο από αριστερά στο κέντρο. Γύρισα και είπα στον βοηθό μου τον Λευτέρη ότι τώρα θα το βάλουμε. Στο πλάγιο, μας έδωσαν απ' ευθείας την μπάλα. Με το που πήρε μπάλα ο Βαλλιάνος, του φώναξα να γεμίσει. Έτσι έκανε, η μπάλα έφτασε στον Σωκράτη που σκόραρε.
Η κλοπή και τα εφεδρικά παπούτσια
Πήγαμε στο ξενοδοχείο για διαμονή το βράδυ πριν το ματς. Ο Βαλλιάνος πήρε μαζί του τα παπούτσια του, διότι ήθελε να τα καθαρίσει και να τα ετοιμάσει για το παιχνίδι. Τα έπλυνε και τα έβαλε στο μπαλκόνι να στεγνώσουν. Όταν ξύπνησε, δεν τα βρήκε στην θέση τους, κάποιος τα είχε κλέψει. Ψάξαμε παντού, ρωτήσαμε τους πάντες, κανείς δεν ήξερε τι έγιναν τα παπούτσια του. Όταν ήρθε και μας το είπε απογοητευμένος, κρατούσε κάτι εξάταπα. Του είπαμε να μην το σκέφτεται, να παίξει με αυτά και θα βάλει και γκολάρα μαζί τους. Και πράγματα, έπαιξε με αυτά και σημείωσε γκολάρα κάνοντας το 2-1.
Η διώρυγα και ο Πάτερ Βασίλειος
Τρεις ημέρες πριν από το παιχνίδι, πήγα στον Πάτερ Βασίλειο στην Αγία Νάπα και μιλήσαμε. Του είπα να μου πει τι βλέπει με το διορατικό του μάτι. Μου είπε: Ρε Γιώργο, είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα. Αλλά στο τέλος θα τα καταφέρετε, αφού πρώτα περάσετε από μια διώρυγα. Όταν τελείωσε ο αγώνας και όταν είδα το γκολ του Φυτανίδη, είδα από πού πέρασε η μπάλα. Ανάμεσα από τα πόδια δύο παικτών της Αλκής, ίσα που χωρούσε να περάσει. Αυτή ήταν η διώρυγα που μου είπε ο Πάτερ. Οι συνεργάτες μου που ήξεραν την ιστορία, ακόμα το θυμούνται.
