Επικρατεί η άποψη ότι ο βαθμός στο Αλμάτι είναι ικανοποιητικός για την Ομόνοια, ειδικότερα μετά το τέλος και του άλλου αγώνα στον όμιλο...
Τα δύο… 0-0 αφήνουν ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα στον όμιλο με τους πρωταθλητές να φιλοξενούν στο ΓΣΠ την Καραμπάχ ενώ η Καϊράτ πάει από το Αλμάτι στην Βασιλεία (6.513,4 χλμ. απόσταση).
Για λίγο, μετά το τέλος του ματς στο Ορταλίκ μπορούσε να διακρίνει κανείς αυτό το “αχ” στα πρόσωπα των ποδοσφαιριστών της Ομόνοιας. Διότι η εμφάνιση δεν ήταν κακή, ήταν καλή… Για λίγο όμως.
Η Καϊράτ έφτιαξε κι΄αυτή τις δικές της ευκαιρίες καταφέρνοντας να διασπάσει την ομολογουμένως καλή άμυνα του “τριφυλλιού” όμως ακόμα κι΄έτσι η Ομόνοια θα μπορούσε να επιστρέψει στην Κύπρο με τρεις βαθμούς, πρωτιά στον όμιλο και μισό εκατομμύριο ευρώ…
-Επικράτησε για λίγο το “αχ” γιατί η Ομόνοια κατάφερε να απορροφήσει την σποραδική πίεση που έβαλαν οι Καζάκοι στο πρώτο μέρος, να ισορροπήσει και μετά να απειλήσει αυτή με την σειρά της. Η αμυντική γραμμή της Καϊράτ δεν ήταν καλή και γι΄αυτό επικράτησε το “αχ”... Διότι το ένα γκολ στο πρώτο μέρος, θα έκανε ευκολότερα τα πράγματα στο δεύτερο και μέχρι το τέλος.
- Μία ώρα μετά το τέλος του αγώνα όμως, η ζυγαριά έγειρε προς το “μιά χαρά”...
Αφού πέραν από αυτά που έδωσε η ισοπαλία…
Η Ομόνοια κρατά την καλή παρουσία της αμυντικής της γραμμής, του Παναγιώτου, του Γιούστε και του Λανγκ. Το συχνά ανεβάσματα του Λέζιακς από αριστερά, το πείσμα και την αφοσίωση του Πάρη Ψάλτη από την άλλη πλευρά.
Και…
Τον βιονικό Φουάντ Μπασιρού ο οποίος από την μέρα που φόρεσε την φανέλα της Ομόνοιας (4 συμμετοχές) ίσως να έκανε μία λάθος πάσα, ίσως και όχι.
Και το πιο σημαντικό…
Ότι η ομάδα έμεινε ανεπηρέαστη από την ήττα της πρεμιέρας και τους επιπλέον τραυματίες. Ότι βρίσκει τον τρόπο να αντιδράσει ακόμα κι΄αν δεν νικά. Ότι έχει βάθος στον πάγκο και μπορεί να ανταποκριθεί σε δύο ταμπλό ξανά έχοντας ακόμα και υψηλότερες βλέψεις.
Μάλλον έχει δίκαιο λοιπόν ο Μπεργκ: Όχι “αχ”, “μία χαρά”...
Αντρέας Ψάλτης
