Το ξέσπασμα προσδιορίζεται από την προσμονή, πόσο μεγάλη ήταν ή είναι αυτή και από την μάζα. Οι Ομονοιάτες για παράδειγμα είναι πολλοί, περίμεναν και περιμένουν χρόνια γι΄αυτό. Μα το ξέσπασμα είναι τόσο κοντά (;) και τόσο μακριά…
Το “αν” καμία σημασία δεν έχει πλέον. “Αν δεν έφερνα ισοπαλίες με Δόξα, Ερμή, Ένωση. Αν, αν…” Παρόλο που αυτό συζητήθηκε στα πασχαλινά τραπέζια κατά κόρον, δεν έχει σημασία γιατί πολύ απλά τέλειωσε, πάει…
Υπάρχει το γεγονός. Κι΄αυτό λέει το εξής, δύο ματς για το ξέσπασμα. 90+90 λεπτά… Απλό στο διάβασμα, απλό στην κουβέντα, δύσκολο στην πράξη, παρόλα αυτά εφικτό.
Η ποδοσφαιρική μοίρα έφερε την Ομόνοια δύο στροφές πριν το τέλος να είναι στο +3 από τον διώκτη της ενώ πριν από κάτι μήνες (Νοέμβριος 2020) ήταν τόσο μακριά…
Τόσο μακριά τον Νοέμβριο, τόσο κοντά τον Μάη.
90+90 (ή μόνο 90) για το τέλος της προσμονής και του μαζικού ξεσπάσματος...
