Γράφει ο Λούκας Κυριάκου/ Ο Max Holloway αποτελεί σημείο αναφοράς στις κατηγορίες των 65 και 70 κιλών. Έχει δώσει πάνω από 30 αγώνες στο UFC, έχει πετύχει νίκες απέναντι σε τουλάχιστον τρεις πρωταθλητές και είναι πρώην πρωταθλητής στα 65 κιλά.
Θυμίζω ότι τον Απρίλιο του 2024 κέρδισε με νοκ άουτ, στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα, τον τότε πρωταθλητή στα 70 κιλά Justin Gaethje (μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην ιστορία του UFC).
Είναι από τους αθλητές που, για να πάρουν την ευκαιρία τους για τίτλο, χρειάστηκαν περισσότερη δουλειά συγκριτικά με άλλους (π.χ. ο McGregor). Έκανε σερί 11 νίκες για να πάρει τη ζώνη στα 65 κιλά, όταν ταξίδεψε στη Βραζιλία για να κοντραριστεί με τον θρυλικό José Aldo και να τον τελειώσει στον 3ο γύρο το 2017. Κάτι που έκανε ξανά έξι μήνες μετά, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Παρέμεινε πρωταθλητής μέχρι το τέλος του 2019, όταν έχασε τη ζώνη από τον Volkanovski με απόφαση. Το 2020 δοκίμασε να πάρει τη ρεβάνς και, μετά από πέντε γύρους στο κλουβί, ενώ οι περισσότεροι πιστεύουμε ότι νίκησε, οι κριτές έδωσαν τη νίκη με απόφαση στον αντίπαλό του.
Εδώ να κάνουμε μία παρένθεση. Υπάρχει ένα μοτίβο στο UFC: κάποιος που έφτασε να γίνει πρωταθλητής, ακολούθως χάνει τον τίτλο αλλά και τη ρεβάνς. Μετά, η καριέρα του παίρνει την κατιούσα. Σιγά σιγά φθείρεται, χάνεται το κίνητρο της ζώνης και απλώς υπάρχει ως όνομα, ώστε να χρησιμοποιείται από το UFC σε αγώνες που έχουν σκοπό να αναδείξουν τον αντίπαλο. Δηλαδή, βάζουν τα νέα ταλέντα απέναντι σε παλαιότερους αλλά πιο διάσημους αθλητές, ώστε να μπορέσουν και αυτά να γίνουν γνωστά. Κλείνει η παρένθεση.
Πίσω στον Max. Όταν έχασε τη ρεβάνς, υπολογίσαμε ότι ξεκινά ο κατήφορος. Στο επόμενο ματς αντιμετώπισε στο κλουβί τον Calvin Kattar, ένα ανερχόμενο όνομα της εποχής με βλέψεις για τίτλο. Είναι το παιχνίδι που έβαλε τον Χαβανέζο Max στη λίστα με τους αγαπημένους μου αθλητές.
Ο άνθρωπος έκανε την καλύτερη εμφάνιση της καριέρας του και έσπασε το ρεκόρ χτυπημάτων σε έναν αγώνα. Χόρευε πραγματικά μέσα στο κλουβί. Αξίζει να βρείτε το βίντεο όπου φωνάζει στους εκφωνητές ότι είναι ο καλύτερος πυγμάχος του ρόστερ, ενώ δεν κοιτάζει καν τον αντίπαλο και συνεχίζει να αποφεύγει τα χτυπήματα του Kattar. Κάτι σαν τον Van Damme στο Bloodsport!
Όλα αυτά για να πούμε ότι, παρότι βρίσκεται στα 35 του χρόνια και έχει δεχθεί αρκετή ζημιά κατά τη διάρκεια της καριέρας του στο κλουβί, εξακολουθεί να είναι ένας πολύ καλός αθλητής και θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα παρουσιαστεί στις 12/07.
