Ροναλντίνιο, ο μάγος της μπάλας που ξεπέρασε τη φτώχεια, νίκησε τις δυσκολίες και έκανε τον κόσμο να ερωτευτεί ξανά το ποδόσφαιρο.
Ο Ερίκ Καντονά κοιτάζει την κάμερα, χαμογελά και δίνει τη δική του συμβουλή: «Μην τα παρατάτε ποτέ, φίλοι μου». Είναι το φινάλε μιας από τις πιο χαρακτηριστικές διαφημίσεις της Nike, ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Λίγο νωρίτερα, ένα βίντεο με στιγμιότυπα από ένα γήπεδο ποδοσφαίρου σάλας έχει καθηλώσει τον θεατή. Ένας ποδοσφαιριστής με σγουρά μαλλιά χορεύει με την μπάλα, κάνει απίθανες ντρίμπλες και σκοράρει με κάθε πιθανό τρόπο. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να καταλάβει κανείς ποιος είναι. Είναι ο Ροναλντίνιο. Ένας παίκτης που δεν έμοιαζε με κανέναν άλλον και έκανε το ποδόσφαιρο να μοιάζει με παιχνίδι χωρίς κανόνες.
Πίσω, όμως, από το πλατύ χαμόγελο, τις εντυπωσιακές ενέργειες και την ανεμελιά που εξέπεμπε μέσα στο γήπεδο, κρυβόταν μια διαδρομή γεμάτη δυσκολίες, προσωπικές απώλειες και μεγάλες υπερβάσεις. Και ίσως αυτή η πλευρά της ζωής του να εξηγεί ακόμη καλύτερα γιατί ο Βραζιλιάνος δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Η επιστροφή στη δράση στα 46 του χρόνια, έκανε πολλούς να αναρωτηθούν αν ήταν ο κορυφαίος που είδαμε ποτέ στα γήπεδα.
Από τις φτωχογειτονιές στην κορυφή του κόσμου
Ο Ροναλντίνιο γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1980 στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας και μεγάλωσε σε μια φτωχή συνοικία. Η ζωή του σημαδεύτηκε νωρίς από την απώλεια του πατέρα του, ο οποίος πέθανε σε ατύχημα στην πισίνα του σπιτιού τους, όταν εκείνος ήταν μόλις οκτώ ετών. Μεγάλο στήριγμά του υπήρξε ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ρομπέρτο, που τον καθοδήγησε και τον βοήθησε να κυνηγήσει το όνειρό του.
Το 1997 κατέκτησε με τη Βραζιλία το Παγκόσμιο Κύπελλο U17, ενώ το 1999 έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την Γκρέμιο. Το 2001 μετακόμισε στην Παρί Σεν Ζερμέν, κάνοντας το πρώτο μεγάλο ευρωπαϊκό βήμα.
Η Μπαρτσελόνα και η γέννηση ενός φαινομένου
Το 2003 ο Ροναλντίνιο μεταγράφηκε στην Μπαρτσελόνα, σε μια περίοδο που ο σύλλογος αναζητούσε την επιστροφή του στην κορυφή. Με την τεχνική, τη φαντασία και το χαμόγελό του κατάφερε γρήγορα να γίνει ο ηγέτης της ομάδας.
Τη σεζόν 2004-05 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας, τη Χρυσή Μπάλα και το βραβείο του κορυφαίου ποδοσφαιριστή της FIFA. Παράλληλα, εντυπωσίασε με τις μαγικές του ενέργειες, όπως το απίθανο γκολ απέναντι στην Τσέλσι στο Champions League.
Το 2005 έγραψε ιστορία στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου», πετυχαίνοντας δύο γκολ στη νίκη με 3-0 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Η εμφάνισή του ήταν τόσο εντυπωσιακή, που ακόμη και οι φίλαθλοι της Ρεάλ σηκώθηκαν όρθιοι για να τον χειροκροτήσουν. Έναν χρόνο αργότερα, οδήγησε την Μπαρτσελόνα στην κατάκτηση του Champions League, νικώντας την Άρσεναλ με 2-1 στον τελικό του Παρισιού.
Ο άνθρωπος που βοήθησε να γεννηθεί ο Μέσι
Στην Μπαρτσελόνα ο Ροναλντίνιο ξεχώρισε και για τη σχέση του με τον νεαρό Λιονέλ Μέσι. Τον πήρε υπό την προστασία του, τον βοήθησε να προσαρμοστεί στην πρώτη ομάδα και τον ενθάρρυνε από τα πρώτα του βήματα.Τον Μάιο του 2005, μάλιστα, του έδωσε την ασίστ για το πρώτο του γκολ με την πρώτη ομάδα, σε μια συμβολική στιγμή για την ιστορία του συλλόγου.
Η πτώση και η ποδοσφαιρική κληρονομιά
Μετά το 2006, η αγωνιστική του συνέπεια μειώθηκε, ενώ οι τραυματισμοί και η εξωγηπεδική ζωή του άρχισαν να επηρεάζουν την πορεία του. Το 2008 αποχώρησε από την Μπαρτσελόνα και μεταγράφηκε στη Μίλαν, πριν επιστρέψει στη Βραζιλία, όπου αγωνίστηκε σε Φλαμένγκο και Ατλέτικο Μινέιρο. Το 2013 κατέκτησε με την τελευταία το Copa Libertadores.
Με την εθνική Βραζιλίας είχε ήδη πανηγυρίσει το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, μαζί με τους Ρονάλντο και Ριβάλντο, ενώ έμεινε αξέχαστο το εκπληκτικό φάουλ του απέναντι στην Αγγλία.
Ο Ροναλντίνιο δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής. Ήταν ένας καλλιτέχνης της μπάλας, που έκανε εκατομμύρια ανθρώπους να αγαπήσουν ακόμη περισσότερο το ποδόσφαιρο. Το χαμόγελο, η φαντασία και το μοναδικό του ταλέντο τον καθιστούν μέχρι σήμερα έναν από τους πιο ξεχωριστούς παίκτες στην ιστορία του αθλήματος.