Τραγωδία Θύρας 7/ 43 χρόνια μετά... "Τα χρόνια περνάνε, ποτέ δεν σας ξεχνάμε"

Σαν σήμερα, 43 χρόνια χρόνια πριν, γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ολυμπιακού. Μια τραγωδία που συγκλόνισε το ελληνικό ποδόσφαιρο και όχι μόνο. Στις 8 Φεβρουαρίου του 1981, καταγράφτηκε στο ελληνικό ιστορικό η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τραγωδία της χώρας. Μια τραγωδία που θα μείνει ανεξίτηλη, φάρος και τιμή για κάθε οπαδό του Ολυμπιακού. Σαν σήμερα, οι "ερυθρόλευκοι" θρηνούν 21 θύματα, σαν σήμερα καταγράφτηκε η Τραγωδία της Θύρας 7.

Της Βάνας Λειβαδιώτη...

Πίσω στο χρόνο...
Το ημερολόγιο έγραφε 8 Φεβρουαρίου 1981, ο Πειραιάς ολόκληρος στο πόδι. Σημαίες, συνθήματα στους δρόμους, αγνός οπαδισμός και αγάπη για τον Δαφνοστεφανωμένο. Η μεγάλη αναμέτρηση πλησίαζε όλο και περισσότερο... ο Ολυμπιακός θα αντιμετώπιζε την ΑΕΚ στην έδρα του, το παλιό Καραϊσκάκης, για την 20η αγωνιστική. Η ανυπομονησία για την αναμέτρηση μεγάλη, το άγχος τεράστιο. Οι "ερυθρόλευκοι" ήταν πρωτοπόροι στη βαθμολογία και οι φιλοξενούμενοι δύο βαθμούς πίσω.

Ο ενθουσιασμός ασυγκράτητος, οι εξέδρες γεμάτες με το παλαιό φαληρικό γήπεδο να σείεται. Κόσμος συμπυκνωμένος στα κάγκελα, ασφυκτικά ο ένας πάνω στον άλλο για να παρακολουθήσουν τη μεγάλη τους αγάπη. Οι Πειραιώτες επικράτησαν με το επιβλητικό σκορ 6-0, επί της ΑΕΚ. Αυτή η μέρα, όπως φαινόταν και από την εξέλιξη του αγώνα, έμελλε να μείνει στο ιστορικό. Και έμεινε.

Θρήνος, μαύρη μέρα, τραγωδία, πολύνεκρο συμβάν και πολλά άλλα είναι αυτά που χαρακτήρισαν και χαρακτηρίζουν την εν λόγω μέρα. Οι "ερυθρόλευκες" τάξεις πνίγηκαν στο αίμα. Μαζί με τη χρυσή ιστορία του ο Ολυμπιακός, τις γεμάτες τροπαιοθήκες των 47 Πρωταθλημάτων, 28 Κυπέλλων, 18 ντάμπολ και 4 Σούπερ Καπ, κάθε χρόνο τέτοια μέρα θρηνεί 21 δικά του παιδιά που πότισαν με αίμα το παλιό Καραϊσκάκης για τα "ερυθρόλευκα" ιδανικά.

Το χρονικό της τραγωδίας
Μετά το 6-0 επικράτησε πανικός όπως είναι λογικό. Η ομάδα δεν πήρε απλά το "τρίποντο" αλλά υπέταξε τον αντίπαλό της με ένα βαρύ σκορ γεγονός που έφερε ξέφρενους πανηγυρισμούς.

Τότε ήταν που ο κόσμος άρχισε να τρέχει πριν ακουστεί το τελευταίο σφύριγμα. Προορισμός η Θύρα 1, εκεί από όπου αναμενόταν να αποχωρήσει η ομάδα. Ο κόσμος ήθελε να την χειροκροτήσει, να πανηγυρίσει και να γιορτάσει στους δρόμους του Πειραιά αυτή τη μεγάλη νίκη. Η πόρτα όμως της Θύρας 7 ήταν μισάνοιχτη, όπως είχε αναφερθεί τότε, με αποτέλεσμα να προκληθεί συνωστισμός αφού η ροή εξόδου ήταν αντίστοιχη με τη ροή προσέλευσης.

Ορατότητα μηδέν από την πολυκοσμία... παραπάτησαν, γλίστρησαν, έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο καταπλακώνοντας και ποδοπατώντας όσους προηγούνταν. Ο επίλογος τραγικός με 21 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες.

43 χρόνια μετά
Η σημερινή μέρα είναι μέρα θρήνους, απώλειας και συνάμα φάρος. Από τότε ηχεί (και θα ηχεί) από την τη Θύρα 7 και όχι μόνο, το "Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε". Φάρος και τιμή γιατί σε κάθε αγώνα άπαντες φωνάζουν με τη ψυχή τους "Θρύλε θυμήσου, πρωταθλητή σε θέλουνε ακόμα και οι νεκροί σου".

Είκοσι ένα ψυχές έφυγαν από τα σπίτια τους για να δουν την ομάδα τους μα δεν γύρισαν ποτέ πίσω. Ξεψύχησαν στην "έδρα" τους τραγικά, μα είναι πάντα εκεί, σαν φρουροί. Χωρίς κανένα ίχνος οπαδικής βίας, χουλιγκανισμού και άλλα παρεμφερή. Τα σώματα έφυγαν μα οι ψυχές τους είναι παρούσες σε κάθε αγώνα, το χειροκρότημά τους άφωνο αλλά ζωντανό και η μνήμη τους θα είναι για πάντα εδώ.

Πέρασαν στην αιωνιότητα και έκτοτε η ΠΑΕ Ολυμπιακός τους τιμά με το καθιερωμένο μνημόσυνο, όπου όλα τα τμήματα των "ερυθρόλευκων" δίνουν μαζικά παρών με σύνθημα "τα χρόνια περνάνε, ποτέ δεν σας ξεχνάμε".

Τα θύματα της Θύρας 7: