Δεν έχει παίξει ποτέ πλήρης. Μόλις σε δύο ματς από τα οκτώ δεν έχει κάνει αναγκαστική αλλαγή. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ο Ηρακλής και ο Παναθηναϊκός μια Λερναία Ύδρα με κεφάλια λιονταριού!
Ιωνικός √
ΟΦΗ √
Λεβαδειακός √
ΑΕΚ √
ΠΑΣ Γιάννινα √
ΠΑΟΚ √
Αστέρας Τρίπολης √
Λαμία √
Αυτό είναι εκείνο που βλέπει ο οπαδός του Παναθηναϊκού. Το απόλυτο στις νίκες. Το 8x8 που φέρνει τους πράσινους στην κορυφή με 24 βαθμούς. Την καλύτερη άμυνα. Τη δεύτερη καλύτερη επίθεση. Τη μεγαλύτερη διαφορά τερμάτων. Το +6 από την ΑΕΚ, το +10 από τον Ολυμπιακό (σ.σ. με ένα ματς περισσότερο το τριφύλλι), το +11 από τον Άρη, το +12 από τον ΠΑΟΚ (σ.σ. ένα ματς περισσότερο ο ΠΑΟ) και το +7 από τον Βόλο, αν θέλουμε να κοιτάζουμε με πιστότητα τη βαθμολογία. Ρεαλιστικά, μάλλον και οι ίδιοι οι άνθρωποι του Βόλου δε θεωρούν ότι πάνε για πρωτάθλημα. Αυτές οι απλές μαθηματικές πράξεις είναι για την κερκίδα. Οι προπονητές τα βλέπουν λίγο πιο πολύπλοκα…
Κάπως έτσι ίσως να είναι για τον Ματίας Αλμέιδα, τον Μίτσελ, τον Ραζβάν Λουτσέσκου, τον Άλαν Περντιού ή τον Κώστα Μπράτσο. Κάπως έτσι, όχι απαραιτήτως έτσι. Έχουν κι εκείνοι τα δικά τους, αναμφίβολο είναι αυτό. Και κάπως έτσι τα βλέπει κάθε αγωνιστική ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς:
Βλέπετε, εκείνο το περίφημο αξίωμα των δύο ισάξιων ενδεκάδων, στερείται ειλικρίνειας. Ποτέ δεν είναι ισάξιες, σπανίως, δε, είναι δύο. Εκείνο, όμως, που κάνει μερικές φορές τη διαφορά στον προπονητή είναι τι καταφέρνει με όσα έχει στα χέρια του. Πόσο μπορεί να κάνει τους παίκτες να νιώθουν χρήσιμοι, ενεργοί και σημαντικοί, ώστε όταν μπουν στο γήπεδο να καλύψουν το κενό του «βασικού». Εκείνοι, οι «αναπληρωματικοί». Ο Παναθηναϊκός κέρδισε στην Λαμία. Ο Παναθηναϊκός κέρδισε και στη Λαμία, παρότι έκανε τέσσερις αναγκαστικές αλλαγές στο ημίχρονο. Παρότι έπαιξε χωρίς τον καλύτερό του παίκτη στη σεζόν στα 45 λεπτά της επανάληψης. Παρότι τελείωσε το ματς με δέκα παίκτες, λόγω του τραυματισμού του Τρουιγέ. Ο Αϊτόρ βγήκε, ο Τσέριν βγήκε, ο Ιωαννίδης βγήκε, ο Παλάσιος βγήκε – σε ένα ματς που, ήδη, δεν έπαιζαν οι Κώτσιρας, Κουρμπέλης και Σποράρ!
Κι όμως, κέρδισε! Έκανε το οκτώ στα οκτώ και τώρα πρέπει να βρει έναν τρόπο να προετοιμαστεί για το μεγάλο ματς με τον Άρη. Πώς μοιάζει τώρα η εξίσωση για τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς;
Θα τη γράψει στον μαυροπίνακα στην τάξη, θα την κοιτάζει επί μέρες, θα κοιτάζει τους μαθητές του και θα ψάξει να βρει τη λύση. Εξάλλου, μέχρι σήμερα έχει αποδειχθεί ότι ο Σέρβος τεχνικός καταφέρνει να μοιάζει με ταχυδακτυλουργό που βγάζει λαγούς από το καπέλο ή άσους από το μανίκι ή ενίοτε και τα δύο μαζί και η ομάδα του μοιάζει με τη Λερναία Ύδρα. Ένα κεφάλι κόβεις, δύο γεννιούνται. Δύο κόβεις, τέσσερα γεννιούνται… Τώρα που κόπηκαν τέσσερα, μένει να δούμε αν θα γεννηθούν οκτώ. Το σίγουρο είναι ότι ο Παναθηναϊκός δείχνει μια εκπληκτική προσαρμοστικότητα στις κατά καιρούς απουσίες και μια εκπληκτική ετοιμότητα να καλύπτει όποιους κάθε φορά λείπουν. Και εκείνο το κλισέ «δεν έχουμε παίξει μια φορά πλήρεις» δεν θα ήταν και τόσο κλισέ, αν επέλεγε – που προς τιμήν του δεν το έχει επιλέξει – να το χρησιμοποιήσει ο τεχνικός του Παναθηναϊκού.
Ο πίνακας που ακολουθεί είναι ενδεικτικός:
Χρειάζεται κάποια συμπλήρωση; Ναι! Και συμπλήρωση και διευκρίνιση. Διευκρίνιση για τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο, ο οποίος αν και ξεκίνησε τη σεζόν δεν υπολογιζόταν στο ματς με τον ΟΦΗ καθότι τότε έγινε η μεταγραφή του. Δεν ήταν τραυματισμός, αλλά ήταν μια απουσία που έπρεπε ξαφνικά να διαχειριστεί ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Όσο για συμπλήρωση; Έχουν όλα τη σημασία του. Όπως για παράδειγμα, ότι ο Παναθηναϊκός έπαιξε με το θεωρητικά βασικό του αμυντικό δίδυμο την έβδομη αγωνιστική! Συμπλήρωση, όπως ότι οι μεταγραφές που έγιναν στο φινάλε της περιόδου, μόλις χθες πήραν ουσιαστικό χρόνο συμμετοχής (σ.σ. το ένα λεπτό του Τσοκάι απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης δε λογίζεται αγωνιστικός χρόνος). και δυστυχώς ο Τρουιγέ χάνει τη χρονιά. Συμπλήρωση, όπως ότι ο Μπερνάρντ έπαιξε για πρώτη φορά την τέταρτη αγωνιστική απέναντι στην ΑΕΚ. Έχουν όλα τα σημασία τους, έχουν όλα τη σημειολογία τους. Ή για να μιλήσουμε στη γλώσσα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και να αναλύσουμε το πλάνο του για τον αγώνα με τον Άρη…
