Το ΑΠΟΕΛ, για τον γιατρό Κώστα Σχίζα ήταν για πολλά χρόνια το δεύτερο του σπίτι ή και ακόμη το πρώτο. Ναι μεν αποχώρησε πικραμένος από τον Αρχάγγελο τον περασμένο Ιανουάριο μετά από 30+ χρόνια προσφοράς, αλλά παραμένει πιστός στρατιώτης των «γαλαζοκιτρίνων».
Με αφορμή τα 90χρονα του ΑΠΟΕΛ, ο κ. Σχίζας μίλησε στην ιστοσελίδα μας, www.kerkida.net και μεταξύ άλλων στέλνει το δικό του μήνυμα για τη μεγάλη του αγάπη, το ΑΠΟΕΛ...
«90 χρόνια τιμής, δόξας και περηφάνιας. 90 χρόνια ένδοξης πορείας. Ένας τεράστιος σύλλογος που κουβαλά στη διαδρομή του από την ημέρα της ίδρυσής του μία πλούσια σε διακρίσεις ιστορία που ξεπερνά τα κυπριακά όρια. Το ΑΠΟΕΛ είναι μία ιδέα, ένας Θρύλος και μία τεράστια Αθλητική και Κοινωνική Έπαλξη.
Ως στρατιώτης του ΑΠΟΕΛ, διαβεβαιώνω όλους ότι η πορεία μας θα είναι αντάξια του ιστορικού παρελθόντος μας. Αυτό αποτελεί και το καλύτερο μνημόσυνο προς όλους τους θανόντες και ειδικά στον εμπνευστή της δημιουργίας του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Ελλήνων Λευκωσίας Διομήδη Συμεωνίδη και τον δημιουργό του Γεώργιο Πούλια, μέλη και συμβούλους του Θρύλου, καθώς και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους διοικητικούς παράγοντες, αθλητές, μέλη, μετόχους και φιλάθλους συνέβαλαν και συμβάλουν στη δημιουργία του μεγάλου ΑΠΟΕΛ. Όσα χρόνια και να φτάσει το δοξασμένο ΑΠΟΕΛ, θα είναι πάντα νέο σε ιδέες, οράματα και στόχους».
Για το ποια ήταν η καλύτερη στιγμή του στο ΑΠΟΕΛ: «Φυσικά η μεγαλειώδης πρόκριση στους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ το 2012. Επίσης, το 2002 που δώσαμε 10 παιχνίδια στην Ευρώπη, το 3-3 με τον Ερυθρό Αστέρας στο Βελιγράδι το 2008. Αυτές οι πορείες-αποτελέσματα, έδωσαν το έναυσμα για να έρθουν οι τεράστιες επιτυχίες στην Ευρώπη. Είναι πολλές οι στιγμές. Όλες οι κατακτήσεις τίτλων. Επίσης, τη σεζόν 1973-74 που αγωνιζόμασταν στην Α΄ Εθνική. Πετύχαμε κάτι σπουδαίο, να παραμείνουμε στην Α΄ Εθνική μετά από αγώνες μπαράζ. Τότε, είδα από κοντά κάποια παιχνίδια».
Η χειρότερη στιγμή του στο ΑΠΟΕΛ: «O τρόπος με τον οποίο έφυγα από το ΑΠΟΕΛ. Αλλιώς φανταζόμουνα τον τερματισμό των υπηρεσιών μου στο ΑΠΟΕΛ, αλλά εννοείται ότι εξακολουθώ να είμαι πιστός στρατιώτης της μεγάλης ιδέας που λέγεται ΑΠΟΕΛ. Άσχημη στιγμή ήταν και το καλοκαίρι του 1996, όταν ψάχναμε διοικητικό συμβούλιο μετά από 7 Γενικές Συνελεύσεις».
